The Lone Ranger

Η συμμορία του Butch Cavendish σπέρνει τον τρόμο και τον φόβο και γι’ αυτό το λόγο πέντε αστυνομικοί προσπαθούν να την πιάσουν. Ωστόσο, αντί για αυτό η ομάδα των αστυνομικών σκοτώνεται από την «παρέα» του αρχιληστή εκτός από έναν μονάχα, τον John Reid, εξαιτίας του Tonto ενός Ινδιάνου που τον σώζει. Έκτοτε, ο επιζώντας θα βάλει ως στόχο την σύλληψη και την τιμωρία της συμμορίας παρέα με το άσπρο άλογό του, την μαύρη μάσκα του πάντα στο πρόσωπό του και φυσικά τον Ινδιάνο.

Ο Silver, το άλογο του «μοναχικού καβαλάρη», πηδάει γκρεμούς, τρέχει πάνω σε τρένα, πηδάει ανάμεσα σε βαγόνια. Αυτά θα παρακολουθήσεις στο πολυαναμενόμενο “Lone Ranger”. Όχι, όμως, μόνο αυτά καθώς η ταινία έχει περιπέτεια και το κυριότερο γέλιο. Από εκείνα τα γέλια που δεν εκβιάζουν το χαμόγελο από το πρόσωπό σου αλλά είναι υπεύθυνα για να σωθεί μια φαινομενικά (χαμένη) παρτίδα. Και αυτό, διότι το “Lone Ranger” πλατιάζει, κουράζει, το τραβάει από τα μαλλιά. Βέβαια το χιούμορ και ο τύπος κινούμενου σχεδίου που έχει το φιλμ σε κρατάνε αν και οι δυομιση ώρες είναι υπερβολή.

Για τον «μοναχικό καβαλάρη» δεν θα μπορούσαν άλλοι να βρίσκονταν από πίσω. Η τριάδα των Ted Elliott, Terry Rossio και Gore Verbinski είναι η καταλληλότερη, πράγμα που φυσικά έχει αποδειχθεί πολλάκις λόγω των «Πειρατών της Καραϊβικής». Πίσω αυτοί οι άνθρωποι και μπροστά στον φακό ο Johnny Depp (Dark Shadows, The Rum Diary) που για μια ακόμη φορά είναι καταπληκτικός, φοβερός, κάνει την διαφορά και συνέχισε εσύ τα υπόλοιπα κοσμικά επίθετα. Ο Armie Hammer στον πρωταγωνιστικό ρόλο του τελευταίου ranger είναι άκυρος και δεν κολλάει με το υπόλοιπο cast, το οποίο απαρτίζεται από τον πολύ καλό William Fichtner (Drive Angry), την «κινούμαι σε ρηχά νερά» Ruth Wilson και την απλώς καλή Helena Bonham Carter (Dark Shadows).

Από το “Lone Ranger” κρατάμε την εκπληκτική φωτογραφία και το γέλιο που προσφέρει, αν και η αλήθεια είναι πως σε αρκετές σκηνές είναι πλεονασμός οι αστείες ατάκες. Θα δεις ένα καλό γουέστερν με όλα εκείνα τα στοιχεία που πρέπει να έχει ένα γουέστερν. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στις τελευταίες σκηνές της περιπέτειας οι οποίες είναι ντυμένες με το μουσικό θέμα του lone ranger από τον Gioachino Rossini. Σε γενικές γραμμές, ο «μονχαικός καβαλάρης» δεν ενθουσιάζει με δυομιση ώρες να περνούν κάπως αργά.

Read More

Django Unchained

Δύο χρόνια πριν από τον αμερικανικό εμφύλιο, ο Django, ένας μαύρος σκλάβος, συναντάει έναν Γερμανό πρώην οδοντίατρο και νυν κυνηγό επικηρυγμένων, τον Dr. Schultz, ο οποίος χρειάζεται την βοήθειά του για να βρει και να σκοτώσει τους στόχους του. Στην αποστολή αυτή ο εντελώς ανορθόδοξος, για την εποχή, Schultz θα συμπαθήσει τον Django και θα του ζητήσει να μείνει μαζί του ως συνεργάτης για τις επόμενες αποστολές του, ενώ του υπόσχεται πως θα τον βοηθήσει να βρει και να σώσει την Broomhilda, την γυναίκα του η οποία έχει πουληθεί από τον προηγούμενο αφεντικό τους σε κάποιον άγνωστο.

Ο Tarantino είναι ένας σκηνοθέτης που καταφέρνει με κάθε νέα του ταινία να βρίσκει ένα τρόπο να προκαλέσει περισσότερο από την προηγούμενη, αλλά και να τρελαίνει τους πολλούς θαυμαστές του. Αυτή τη φορά όμως, πατώντας στο μοτίβο που έχτισε με το Inglourious Basterds, η ταινία του προκαλεί όχι μόνο από το χαρακτηριστικό γραφικό ύφος των εικόνων του Tarantino, αλλά και επειδή ασχολείται με ένα πολύ ευαίσθητο θέμα. Η δουλεία και τα σκλαβοπάζαρα στην Αμερική είναι ένα ταμπού που μέχρι και τώρα δεν έχει ξεπεραστεί ούτε γίνετε εύκολα συζητήσιμο. Σε αυτή, την όγδοη του ταινία, ο Tarantino δημιουργεί ένα, τόσο δικό του, western με πολύ βία και χιούμορ, αναμειγνύοντάς τα όπως μόνο αυτός ξέρει. Ο Django είναι ένας μαύρος Lucky Luke, ένας ήρωας-τιμωρός που προσπαθεί να βγει νικητής σε μια εποχή που δεν τον “σηκώνει”, ο Calvin Candie αντιπροσωπεύει την τραγική αριστοκρατία της εποχής, ενώ ο King Schultz είναι ο μοναδικός που ανήκει στο ρεύμα της αλλαγής που θα έρθει μερικά χρόνια μετά.

Η σκηνοθεσία του Tarantino δεν χρειάζεται περιγραφή, καθώς είναι γνωστός ο τρόπος που χειρίζεται την κάμερα του, τους ηθοποιούς του και φυσικά, της άπειρες και τραβηγμένες σκηνές βίας, ενώ ξεχωρίζει και το σενάριο του που είναι γεμάτο από τους χαρακτηριστικούς ευφάνταστους διαλόγους με τις μοναδικές ατάκες. Το cast περιλαμβάνει τον αγνώριστο Jamie Foxx στον καλύτερο ρόλο της καριέρας του, τον τρομερό Christoph Waltz, ο οποίος κέρδισε ήδη την Χρυσή Σφαίρα φέτος ενώ έχει προταθεί και για το αντίστοιχο Όσκαρ και τους Leonardo DiCaprio και Samuel L. Jackson. Τέλος, εξαιρετική δουλειά έχει γίνει και στο soundtrack της ταινίας, το οποίο δένει απίστευτα με την ταινία, βοηθάει στην εξέλιξή της και ξαφνιάζει με την ποικιλία του.

Το Django Unchained δίχασε το κοινό, έχοντας πολλούς υποστηρικτές αλλά και αρκετούς που πιστεύουν πως ο Tarantino αυτή την φορά ξεπέρασε τα όρια. Με τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ, αλλά περιέργως όχι αυτή για τον καλύτερο σκηνοθέτη, η ιστορία του Django μπαίνει στις καλύτερες του Tarantino και σίγουρα θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του έργου αυτού του ιδιαίτερου σκηνοθέτη.

Read More